Yeni yıl yaklaşırken içimde her zaman hafif bir hüzün olur. Hüzün ve sessizlik… Belki de bu geçen zamanın sesidir. İnsan yaş aldıkça takvim yaprakları daha hızlı düşüyor sanki. Geçen her yıl biraz daha geride kalıyor; biraz daha derinlere çekiliyor.
Eskiden yeni yıl demek telaşlı bir koşturmaca demekti. Uzun geceler, kalabalıklar, kahkahalar…"Mutlu yıllar" cümleleri… Şimdi yeni yıl daha çok eksilen sandalyeleri hatırlatıyor bana. Aranamayan numaraları, fotoğraflarda kalan yüzleri… Kimi çok uzaklarda, kimi beton duvarlar arasında, kimi toprakta… Yeni yıl öncesi duyulan hüzün ve yalnızlık hissi belki onların sessizce kapımızı çalışlarıdır. Yılların insanlara öğrettiği gelen her yeni yılın bir kazanım değil, aynı zamanda bazen bir veda olabileceğidir. Biten duyguların, tükenen sabrın, yavaşça azalan hayallerin yılı olabilir.
Ama insan yine de vazgeçemiyor. Çünkü umut, insanın kendine verdiği sessiz bir sözdür. Yeni yılın büyüsü belki de tam burada saklıdır: Kaybettiklerimizle birlikte, unutmadan onlarla yaşamayı öğrenmekte. Zaman her yarayı kapatmıyor ama sessizleştiriyor. İnsan o sessizliğe alışıyor.
Bu yıl yeni yıldan mucize beklemiyorum. Bir şeylerin birdenbire değişebileceğine, düzeleceğine olan inancım çok gerilerde kaldı. Ama yine de sabahları perdeyi araladığımda içeri giren ışığın hala içimde bir şeyleri kıpırdatmasını istiyorum. Sabah haberlerinde hala iyi bir şeyler duymayı bekliyorum ve yarını merak ediyorum.
Takvim değişiyor. Hayat belki hep aynı kalıyor ama insan değişiyor. Daha yavaş, daha kırılgan, aynı zamanda daha derin… Yeni yılın büyüsü artık büyük sevinçlerde değil; sessiz bir akşamda, çam dalları arasında yanan bir mum ışığında, ocakta yanan odunun çıtırtısında, kendi kalbine ve yaşamına eşlik edenlere biraz daha sevgi ve şefkatle yaklaşabilmekte.
Belki de umut budur: Her şeye rağmen yeni bir yıla kapıyı kapatmamak. İçeri girecek olanın ne getireceğini bilmeden... Yine de umuda kapıyı aralık bırakmak… Çoğu zaman umut aniden parlayan bir ışık topu değildir, karanlıkta gözün alıştığı küçük bir aydınlıktır bir adım atacak kadar. Bir sabah uyanacak kadar.
Yeni yıl belki bize mucizeler getirmez. Ama kalbimize fısıldar: "Henüz bitmedi." ve bazen insanın yola devam edebilmesi için duyması gereken tek cümle de budur.
Yeni yılın büyüsü
26 Aralık 2025, 19:05
Yeni yılın büyüsü
Paylaş:
