Avrupa Kadınlar Voleybol Şampiyonlar Liginde Fenerbahçe’nin Polonya’da Budowlani Lodz takımıyla maçı vardı. Sarı lacivertli takımın yöneticileri takım listesini Ankara'daki Polonya Büyükelçiliğine götürerek vize işleminin gerçekleşmesini istediler. Görevliler, listede bulunan Rus voleybolcu Arina Fedorovtseva’nın ismini çizerek diğer oyuncuların işlemini tamamladılar. Arina için de Ruslarla ilişkilerinin gergin olduğunu, bu nedenle bu sporcuya vize vermeyeceklerini bildirdiler. Diğer ülkelerdeki takımların Rus voleybolcularının Polonya’daki maçlarda oynadığının hatırlatılması üzerine Avrupa Topluluğuna üye ülkelere bu konuda ayrıcalık tanıdıkları gibi son derece komik bir mazeret ürettiler. Eğer konu Rusya’ya tavır almaksa sadece Türkiye’ye miydi bu uygulama? Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusuydu? Ayrıca Fenerbahçe’de Korneluk, Eczacıbaşı’nda Stysiak, Beşiktaş’ta Szezurowska ve Kuzeyboru’da Smarzek başta, erkekleri de sayarsak 10 voleybolcu keselerini dolduruyor, biz onlara hiç sorun çıkarmıyoruz. Neyse bu dostluktan habersiz Polonyalıların filedeki temsilcisi Lodz’a seyircilerinin önünde en büyük dersi Fenerbahçe 3-0 yenerek verdi, Fedorovtseva’sız kadrosuna rağmen. Ancak işin kötü yanı ülkeler arasındaki kötü ilişkilerin spora darbe vuruşu. Rusya ile Ukrayna, Pakistan ile Hindistan, Azerbaycan ile Ermenistan, İsrail, Filistin, İran ve de pek çok ülkede savaş ortamında yaşananlar, sporu da katlediyor. Ve uluslararası federasyonlar bu ilişkilerde tarafsız kalmaktan maalesef kaçınıyor. Örneğin İsrail, Gazze, İran ve daha pek çok ülkeye saldırmasına karşın, takımları ve sporcuları kısıtlamaya uğramıyor. Dünya çapında sporcular pankartlarla İsrail’i açıkça kınamasına ve bu ülkeye yaptırım uygulanması davetine rağmen ses çıkmıyor, uluslararası sınavlara kendi ülkelerinde çıkabiliyor, yenilgi ihtimali yüksek takımlara karşı deplasmanları istedikleri tarafsız ülkelere kaydırabiliyor. O zaman Rusya’nın farkı ne? Ukrayna Savaşı nedeniyle yıllardır, takımları ve sporcuları aforoz ediliyor, sürekli boykota uğruyor, sporcuları ülkeleri adına yarışamıyor. Dereceye girseler, şampiyonluklar kazansalar bile, ülkelerinin ismi yazılmıyor, marşları çalınmıyor. Oysa spor, ırkçılık ve düşmanlığın girmemesi gereken harika bir olay. Ve spor, belli bir disipline ve kurallara uyarak yöntemli çalışmalar, eğlenme, güç harcama, mücadele yoluyla yapılan bir beden uğraşı. Esas amacı, insanın ruh ve beden sağlığını korumak, insanları birbirlerine yarışmalarla kaynaştırmak. Ulusal ve uluslararası barış, dostluk, hoşgörü ve iş birliğini sağlar. Olimpiyatlar bu yolda en güzel organizasyon. Öyleyse, siyasetin saldırılarıyla spor bu güzel amaçlardan darbe yemiyor mu? Yazık, çok yazık.
Siyaset sporu esir alıyor
9 Ocak 2026, 16:28
Siyaset sporu esir alıyor
Paylaş:
