Her eğitimli insan, eğitim süreci boyunca kendini yetiştiren öğretmenlere karşı şükran ve minnet duyguları ile bağlılık hisseder. Zira insanın gelişiminde, ailesi ötesinde öğretmenlerin payı, katkıları, yönlendirmeleri; ya da kendince öğretmenlerinden algıladığı esinlenmeler yaşamı boyunca ona eşlik eder. Kişiliğinin şekillenmesinde, davranışlarının belirlenmesinde onlardan izler taşır. Bu nedenle Dünyanın çoğu ülkesinde farklı tarihler de de olsa öğretmenleri onurlandırmak için “Öğretmenler Günü” kutlanmaları yapılıyor. Ülkemizde “Öğretmenler Günü” 24 Kasım günü ve haftasında, 1981’de alınan bir karar ile kutlanmaya başlandı. 24 Kasım seçimi, Atatürk’ün “Millet Mektepleri Başöğretmenliğinin” kabulü anısına dayanıyor. Dünyada ayrıca UNESCO’nun İLO işbirliği ile 1994’te kabul ettiği “Uluslararası Öğretmenler Günü” 5 Ekimde kutlanıyor. Ancak Dünya’nın çoğu ülkesinde farklı tarihlerde kutlamalar yapılıyor. Örneğin çoğu Arap ülkesinde 28 Şubat ve Hindistan’da 5 Eylül’de kutlanıyor. Diğer ülkelerde başka tarihler de gündeme geliyor.
Milli Eğitim Bakan’ı Yusuf Tekin, yayınladığı bir genelge ile kutlamaların 24 Kasım haftasında geleceğin inşasında önemli bir rol üstlenen öğretmenlerin emek ve fedakarlıklarının hatırlanması, mesleki dayanışma ve kardeşlik bağlarının güçlendirilmesi için tüm yurtta kutlanmasın istedi. Ne var ki günümüz eğitim ve öğretim yılımızda öğretmenlerimiz büyük sıkıntılar içinde bulunuyor. Atanamayan öğretmenler, özel sektörde çalışıp, emeklilik hakkı alamayan öğretmenler büyük sıkıntılar yaşıyorlar. Ayrıca öğretmen kitlesi, en azından emekliliğinde bir ev sahibi olabilirken ve genelde toplumunu orta tabakası olarak görülüyordu. Oysa bugün ülkedeki gelir dağılımının köklü biçimde bozulması sonucu yoksullaştı. Sabit gelirliler ve emekliler geçim sıkıntısı ve yoksullaşma yaşıyor. Özel okullar, zenginlerin, Devlet okulları yoksul ailelerin okulu olmaya başladı.
Bütün bunlar yetmezmiş gibi, okullarda yaşanan terör olguları, öldürülen öğretmenler ve öğrencilerle, can güvenliği tehdidi altında yaşıyorlar. Yaşanan sorunlar bununla da sınırlı olmayıp, okullardaki temizlik ve sağlık sorunları Milli Eğitimin bir başka kanayan yarası oluyor. Bugün ne işte ne okulda olamayan milyonlarca gencin gününü evde oturarak geçirdiği ve psikolojik sıkıntılar yaşadığı gerçeği TÜİK verilerine yansıyor. Diğer taraftan eğitimde kalite kaybı Üniversitelere kadar ciddi biçimde yansımış bulunuyor.
20. yüzyılda 21. yüzyıl kuantum dehası ile toplumu emperyalizmden kurtarıp, köklü devrimlerle çağdaş uygarlığın üstü hedefine yönlendiren Mustafa Kemal Atatürk; hem Eskişehir Savaşlarına 15 gün kala; hem de Cumhuriyeti kurduktan sonra öğretmenlere şöyle sesleniyordu: “Öğretmenler, Cumhuriyet sizden fikri hür, vicdanı hür ve irfanı hür nesiller ister”. “Cumhuriyetin fedakar öğretmen ve eğitimcilerini Sizler yetiştireceksiniz. Yeni nesil sizin eseriniz olacaktır”. “Bütün umudum gençliktedir” diyordu.
Ancak yukarda sayılan sorunlar yumağına tutsak olmuş eğitim sistemimiz içinde, fedakarca öğrenci yetiştiren öğretmenlerimiz, son yıllarda bir başka sıkıntının içine sokuldular. Bugünkü MEB’nımız, laiklik ilkesini rafa kaldırarak, tarikatları eğitimin ortağı yaptılar. Kutsal dini, ideolojiye dönüştüren yaklaşım içinde, gencecik beyinlere, dini inanç kalıpları ile mutlakçı düşünce ve biat kültürü verilmek isteniyor. Bu yaklaşımla, kutsal din inancı ile düşünme potansiyelinin, zihnin ve beynin iki ayrı işlevi ve ayrı tutulması gerekliliğini ortadan kaldırıyor. Yeni nöro-bilime göre beyin hücrelerinin patlama yaptığı 3-6 yaş arasında, kalıp ve ezberin tek yönlü bakış açısına tutsak edilen beyinlerde, patlayan sinir hücreleri işlevsiz kaldığı için budanmakta ve düşün yeteneği; yani ön alın loplarının düşünme ve karar işlevi yok olmaktadır. İnsanı biat kültürünün esiri ve kendi olma yerine başkasının parçacığı yapan bu eğitim sistemi, ülkede entelektüel sermayenin önündeki en büyük handikaptır. Zira yeni nöro bilime göre bu durumdaki çocuklar düşün yeteneği kazanmak yerine, bağımlı kişilik geliştiriyor. Toplumu geleceğe taşıyacak, düşün, farklı bakış açısı kazanma, yenilikçilik, geleceği planlama, vizyon geliştirme yeteneği ancak bu yaşlarda önce düşünmeyi öğrenmesine bağlı oluyor. Geleneksel toplumlarda insanlar günlük yaşantısının tamamına yakınını genetik ve öğrenilmiş kalıplar ile alışkanlıklarla yürütürken yeniyi devre dışı bırakırlar. Oysa inanı insan yapan ve zihinde yeri küçük, fakat etkisi büyük bilinçli düşünce öğrenilmemiş olarak kalıyor. Yeni nöro-bilim bu nedenle önce bilinçli düşünmenin öğrencilere verilmesini öngörüyor. Bilinçli düşünen gençler yetiştiren tüm öğretmenlerimizin öğretmenler günü kutlu ve mutlu, ülkenin geleceği aydın olsun
Öğretmenler Günü
Öğretmenler Günü
Paylaş: