2000’li yıllar başladığında insanlar teknoloji sayesinde bir araya geliyorlardı. Fikirler serbestçe yayılıyordu. İnternet bağlantısı uzaydan her eve hizmet verecekti, elektrikli arabalar ile petrol bağımlılığı sona erecekti.
Ve tabii bu teknolojileri üretenler insanlığın kahramanları, kurtarıcıları idiler. Fakirlere yardım eden, el uzatan kahramanlar, genç, dinamik. Bildiğimiz artık koltuğundan kalkmak istemeyen politikacılardan farklı.
Artık net bir şekilde görüyoruz ki, kahraman ve kurtarıcı yok! İnsanlar var. İnsan dediğin bencil, kandırıp daha fazlasını elde etmeye çalışan bir yaratık. Elektrikli araba yapan, uzaydan her kişiye internet vermeye çabalayan adam çok ünlü. Ve sonunda insan, dürtüleri var. Umumhaneye gidecek hali de yok. Aşılar ile nükleer santraller ile uğraşan internetçi arkadaş da öyle. Ne yapsınlar?
Adası olan bu hizmeti veren bir adam ile arkadaş olmalarından daha doğal bir şey yok. O hizmeti veren adam da tabii her şeyi bir şekilde kaydediyor. Molla kendini kolla vaziyetleri.
İstediğini anında evine yollayan ve her naneyi satan adam da öyle. Biri gazete satın alıyor. Öbürü Twitter’i diğerinin zaten Facebook diye bir ortamı var. Eski arkadaşlarını buluyorsun. Ve hepsi de seni bir şekilde yönlendiriyor. Onu seç, bu iyi, bu kötü. Bu kötünün en iyisi diye.
Bu oligarkların parası dünyadaki insanların yüzde ellisinden fazla. Eh, insan dediğin kendine yontar, bundan doğal bir şey de yok. “Kötünün iyisi” seçilince de, ona yaranma gayretleri. Başkanın karısı eski bir model, eh bir film yap para kazansın. Damadı zaten babası dolandırıcılıktan hapse girmiş bir açgözlü insan. Babasını Büyükelçi yap. Damadı da Yakındoğu temsilcisi. Arap kukla devletler ile iş yapsın, orada oteller, iş merkezleri açsın. İki milyon Gazzeli’nin oturduğu alanda kumarhaneler planlasın. Bu insanların (ünlü bilim dergisi Lancet’in hesabına göre) birkaç yüz bin kadarını öldür. Diğerleri de kaçsınlar ki sahildeki doğal gaz kaynakları da senin olsun. İran’da, “Pis teröristlerden” 3 bin kişi öldür. Senden 30 kişi ölsün.
Eh, sonunda savaşlar artık düğmelere basılarak yapılacak. En iyi roket yapan şirket de Mars’a gitmek isteyen adamın elinde.
Bu arada 700 milyon kadar Afrikalı insan daha elektrik ile tanışmamış. Halimiz ve durum işte böyle.
Eskiden köhne bürokrasinin elinde paralar çar çur oluyor, belki bu “kahramanların” elinde olması insanlığa daha faydalı olur diye düşünürdüm.
Görüyorum ki kolay çözüm yok. Tek yapılması gereken, tek kişiye dört, bilemedin sekiz yıldan daha fazla yönetimi bırakmayacaksın. Macaristan’da Viktor Orban seçimi kaybetti. Damadı, hani bu otelleri yapan ve sokak lambalarını diken adam vardı ya ismi İstvan mıydı? Kushner miydi hatırlayamadım. Seçim sonu apar topar ABD’ye göçmüş kayınpederi Macaristan’da iktidarı kaybedince. Darısı dünyanın başına.
Kurtarıcı sensin!
Kurtarıcı sensin!
Paylaş: