İnsanın yaşı ilerleyince, okumağa daha çok zaman ayırabiliyor.
Kimse alınganlık göstermesin ama uzun yazılar sıkıcı oluyor. Takdir ederseniz ki, köşe yazıları günü birlik yazılardır. Güncel olaylar zengin bir kültür ve bilgi birikimiyle kaleme alınırsa özüne hakim kısa yazılar kendiliğinden oluşur
Benim yetiştiğim dönemde, bütün başyazarların ve önemli yazarların yazıları kısaydı...
Rahmetli Falih Rıfkı Atay ki yazısından ne bir kelime nede bir virgül çıkarabilirdiniz. Meselelerini altı, yedi paragrafla anlatırdı.
Bediî Faik de, kısa yazıp taşı gediğine koyanlardandı.
Necip Fazıl da, Peyami Safa da, Çetin Altan de, Hasan Pulur da Abdi İpekçi de uzun yazıdan nefret ederlerdi.
Doğan Nadi ise her gün, tek bir paragrafa sığdırdığı yazısı ile dikkatleri üzerine toplardı.
Yetiştiğim dönemde, uzun yazılar daha çok felsefeyi, sosyolojiyi, edebiyatı veya bilimsel alanları kapsardı.
Onlara da her gazete misafir bir yazar köşesi ile açtığı özel bir alanda yer verirdi.
Önemli olan okuyucunun dikkatini kaybetmemesi ana fikrinin kaybolmaması ve verilen mesajın yerine ulaşmasıdır.
Gene de, meselesini kısa cümlelere sığdıran yazarlar yazılarını çoğu zaman vecize veyahut atasözlerinden oluşan bir nükte ile sonlandırırlardı.
(Bir yazar, yayıncısına çok uzun makale gönderir.
Aradan günler geçer, cevap gelmez.
Yazar dayanamayıp kısa bir telgraf çeker:
“Makalemi nasıl buldunuz? Acele cevap.”
Yayıncıdan tek kelimelik bir telgraf gelir:”
“Uzun”!)
Haydi gelin Zaferler Ayı’nı da kutlayan bir zarafetle yazımızı noktalayalım:
“İstanbul’a geldiklerinde işgal devletlerinin zırhlılarını Boğaz’da gören ve bu manzaraya üzülen yaverine Mustafa Kemal’in söylediği o meşhur söz, kısadır ve vecizdir. Türk’ün düşmana nasıl üstün geldiğinin en üst nüktesidir: Üzüldüğünüz şeye bakın; geldikleri gibi giderler!”
Kısa yazının fazileti!
21 Ağustos 2026, 17:53
Kısa yazının fazileti!
Paylaş:
