Sevinci, coşkuyu, beraberliği aynı heyecan ile hissetmenin adı olan Bayram’ı, dünlerin atmosferinde bugün yaşamıyoruz.
Yalnız dinsel bayramlar değil, ulusal bayramların da coşkusundan her gün biraz daha uzaklaşıyoruz.
Heyecanımızı mı kaybettik yoksa benliğimizden mi, uzaklaşıyoruz?
Bilemiyorum.
Geçmişte takılıp ‘’nerede o eski Bayramlar,, demek istemiyorum.
Ama neşesiz ve o nispette de vurdumduymaz bir sallapatilik içinde, Bayramlar geçirmenin yalnızlığını yaşıyoruz.
Bayramı yeni elbise, yeni ayakkabı, bir yerlere gezmeye gitme gibi dünkü değerlendirmelerin dışında kavram olarak, mana olarak unuttuk!
Yaşlı ziyaretinden, Bayram namazından vazgeçtim, telefonda ses duymaya bile gerek duymadan, mesaj atark Bayram tebrik etmek adet oldu.
Eskide yaşamıyorum!
Eskiyi de yaşamıyorum!
Kendime değil, çevreme bakıyorum.
Heyecanı olmayan, bir insan topluluğu olduk.
Dinsel bayramlarda da, ulusal bayramlarda da tatil yapmak alışkanlığını edindik.
Cumhuriyet Bayramları’nda, Zafer Bayramları’nda, 19 Mayıslar da, 23 Nisanlar da eski koşuşturma, eski heyecan yok.
Şeker Bayramı’nda, Kurban Bayramı’nda saygının yerini seyahat aldı. Güler yüzle Bayram Namazı sonrası çocuklara harçlık vermenin yerini, vurdumduymazlık aldı.
Birileri diyor ki, fakirleşiyoruz. Böylelikle insanlar bazı değerleri unutmaya ad koyuyorlar.
Sormak gerekir, dün zengin miydik?
Otobüsle, tramvayla, trenle veya vapurla işimize gider gelirdik.
Ziyaretler de toplu taşımayla gerçekleşirdi.
Bugün Bayram’ı bayram olmaktan çıkardık.
Her değerimizi yerle bir ettiğimiz gibi Bayram’ı da bayram olmaktan çıkardık.
Alışkanlıktan olsa gerek ben de şayet okuyan olursa, okuyanın Bayram’ını kutlmak isterim.
Bayram!..
22 Mart 2026, 21:42
Bayram!..
Paylaş:
