Bilmiyorum, bu satırları nasıl yazıyorum… Gönül ağlıyor, kalp ağrıyor, beyin acı içinde ve bu satırları daktiloda yazan eller titriyor… Biliyorum, çok meslektaşım, çok arkadaşımız, çok dostumuz ve aile efradı da benim gibi acı içinde…
Çetin Gürel, “örnek” bir insandı, örnek bir babaydı, örnek bir arkadaş, örnek bir dosttu… Ve de “örnek” bir gazeteci ve gazete patronu idi!.. 35 yıl önce GÖZLEM Gazetesini yayınlamaya başlarken, “Onunla idim” ve de o günlerden beri GÖZLEM’in yazarı olarak “Onunla beraber” oldum…
Aslında, “onunla beraberliğimiz çok daha eskilere dayanıyordu. Türkiye Spor Yazarları Derneği’nde Gazeteciler Cemiyetlerimizde ve de “gazetecilerin fikir ve ol işçileri olarak ayrılan” sendikaların “bir çatı altında birleşmesinde” İzmir’den O, İstanbul’dan rahmetli Oktay Kurtböke ve Ankara’dan Benim, “olumlu yönde ve birlikte” zorlu mücadelemiz olmuştu…
20 Temmuz Pazartesi Camiinde kılınan İkindi Namazından sonra Onu Narlıdere Aşağı Mezarlığı’nda toprağa verilirken, bir köşede duruyor, “beraber olduğumuz o yılları hatırlıyor” ve anıyordum…
Hastanede yatarken, gittim. Onu son görüşüm oldu. “Halsiz gibi” idi ama “böyle bir acı sonu” aklıma getirecek kadar değil...
GÖZLEM yaşayacak, yaşadıkça da “Çetin Patronumuzu” hep hatırlayacak ve anacağız…
+++++++
Bekleyen milyonlar!
CHP’de kriz bitmek bilmiyor… Partiye oy vermiş milyonlarca vatandaş, dahası yönetimlerde, il ve ilçelerde görev almış, belediye başkanı seçilmiş 10 binlerce yönetici, aylardır bekliyor, bekliyor, bekliyor… Bu arada son haftalarda Özür Özel “Yeni partinin adı bile konuldu” diyor ama “İstiklal” fısıltısı hariç, bilinen bir şey yok.
“Yeni parti” demek, “CHP’yi bölmek” değil mi? Özgür Özel “asıl bu sorunun cevabını vermek” zorunda değil mi? Verirse de, “milyonları ikna edecek bir cevap” olabilecek mi acaba, açıklamaları?..
+++++
SÖZÜN ÖZÜ…
Mes’ut inkılâbımızın aleyhine fikir ve his taşıyanları aydınlatmak ve irşad etmek münevverlere düşen millî vazifelerin en mühimi ve birincisidir. Mustafa Kemal Atatürk /1923
Not: İrşad: “Doğru yolu göstermek” / “Aydınlatmak”
++++++++
Pahalılık / Halk Pazarı…
Halk pazarında memnun kimse yok: “35 senedir piyasadayım, en kötü yıllarımızı yaşıyoruz.”
Aydın’ın Karacasu ilçesinde kurulan semt pazarında satıcı da alıcı da ekonomik darboğazdan dert yanıyor. Tezgahlarda yaz bolluğu yaşanmasına ve fiyatlar düşmesine rağmen, pazarcıların 35 yılın en kötü dönemini yaşadıklarını, tüp, elektrik ve ek giderlerin maliyetleri katladığını belirten Emekli Mehmet Karabay “Sorun etiketlerde değil, vatandaşın cebinde. Domates 20-25 liraya kadar düştü, ancak yine de alıcı bulamıyor. Kış hazırlığı yapacak vatandaşlar salça maliyetleri karşısında kara kara düşünüyor” diyor.
Pazarda esnaflık yapan Celal Cansız da “meslek hayatının en kötü dönemini geçirdiğinden, fiyatların düşmesine rağmen müşteri bulamamaktan” yakınıyor ve diyor ki; “35 senedir piyasadayım, en kötü yıllarımızı yaşıyoruz. Her şey 50 liraya satılıyor. Ama yok, müşteri yok. Alım gücü yok daha doğrusu.”
Pazara İncirliova ilçesinden gelen 55 yaşındaki üretici İsmet Olgaç ise “Bugün emekli bir adam 20 bin lira aylık alıyor. 10 bin lirasını kiraya verse, geriye kalan para sadece fırına gidip günde 10-15 ekmek alsa yetmez. Ne yapması lazım bu adamın? Ek iş yapması lazım. 25 sene çalışmış adam, ömrünün kalanını istirahatle geçiremiyor. Kredi kartı borçlarını elden ele çekerek döndürmeye çalışıyoruz."
Acımız büyük…
24 Temmuz 2026, 16:10
Acımız büyük…
Paylaş:
