Buca’nın kardelenleri

Buca Belediye Başkanı Erhan Kılıç’ın önderliğinde, kadın istihdamının arttırılması, kadına yönelik şiddetin önlenmesi için projeler yürüten Buca Belediyesi, eğitim projelerini de aralıksız olarak devam ettiriyor.
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Hayatlarında hiç okula gidemeyen kadınlar Buca Belediyesi’nin açtığı kurslar sayesinde okul sıralarıyla tanıştılar.

Yaşları 31 ila 70 arasında değişen ve hayallerini gerçekleştirmenin mutluluğunu yaşayan kadınlar, “Bu kursa gelmeden önce ışığımız yoktu. Elimizden tutan herkese teşekkür ederiz” ifadelerini kullandı.

Göksu Mahallesi’nde hizmet veren Cemal Yetginer Etüt, Meslek ve Sanat Atölyesi’nde, Buca Halk Eğitim Merkezi iş birliğiyle açılan okuma yazma kursları bu yıl da büyük ilgi gördü. Ailevi nedenler ve maddi imkânsızlıklar nedeniyle hayatlarında hiç okula gidemeyen kadınlar, kurslar sayesinde ilk kez okul sıralarına oturmanın mutluluğunu yaşadı.

70 yaşında okumayı öğrendi

Kursiyerlerden 70 yaşındaki Nazife Gedik, “Hocam bu kurslara buyur etti, ben de geldim. Artık hastaneye gidiyorum, kendi kendime dolmuşlara biniyorum, levhaları okuyorum. Çok mutluyum” diyerek okuma azmiyle herkese örnek oldu.

Oğlumla beraber öğreniyorum

31 yaşındaki Fidan Deniz, “Okumayan gözü kapalı gibi ama okumayı çözdüğün zaman özgür oluyorsun, gözün açılıyor. Bir yere giderken sormuyorsun. Öğretmenlerimiz sağ olsun destek çıkıyorlar. Çabamızla başaracağız. Çok heyecanlıyım.  1.sınıfa giden çocuğum var, destek olamıyorum. Oğlumla beraber okuma yazmayı öğreneceğim. Çok istiyorum” şeklinde konuşarak ilkokul birinci sınıfa başlayan oğluyla beraber okuma yazmayı öğrendiği için heyecanlı olduğunu söyledi.

Okuma-yazma kursu kadınlara ışık oldu

Kursiyerlerden 49 yaşındaki Naile Çakmak, şu ifadeleri kullandı:

“ Işıksızdık, ışığımız yoktu. Burada kimin emeği geçtiyse tüm hocalarıma teşekkür ederim Bizim elimizden tuttular, bırakmadılar, ışık oldular, umut verdiler.  Allah razı olsun, burası bize bir akan su, kaynayan bir yer. Elimiz tuttular, elimizi bırakmasınlar.  Ben çok mutluyum okumayı öğrendiğim gün gözyaşlarımı tutamadım ağladım. Çocukluğumda yaşamadım, hiç okulun bahçesine adım atmamıştım ama buraya bir okul gibi adım attım. Daha önce çocuklarım için komşularımdan yardım istiyordum. Kimi evine kabul ediyordu, kimi etmiyordu. Burası bizim için ışık oldu, bu ışığı söndürmeyelim, herkes için ışık olsun dilerim.”