Vicdan muhasebesi, yöneticiler için, bana göre en iyi mihenk taşı.

Yaptığımız işlerdeki hata, gereksiz harcama, iyi planlanmamış yatırımların boşa gitmesi hep üzücüdür.

Aradan günler, yıllar geçer, eğer vicdan sahibi iseniz, "ben nerede hata yaptım" diye kendinize sorar durursunuz.

Bu yazıda, beni vicdanen rahatlatan bir konudan bahsedeceğim.

Dışarıda kar yağıyor. Gökten düşen beyaz kelebekler İstanbul'da her yeri beyaza büründüyor. Çocuklar tatilde olmasıyla karın tadını çıkarıyorlar. Ben ise Ödemiş-Bozdağ'da Özel İdare tarafından yapılan kayak tesislerinin  akıbetini merak ediyorum.

Telefonla görüştüğüm Balçova Termal Tesisleri Genel Müdürü Turabi Bey: "Bozdağ Kayak Tesislerini başında olduğu şirketin işlettiğini, 2 yıldır işlerin çok iyi gittiğini , 80 yataklı otellerinde boş yer olmadığını" söylüyor, seviniyorum.

İzmirli mimar Öner Gövsa yöreye bir kayak tesisi kazandırmak için çok çalıştı. Kendisinin bir kayak uzmanı olduğunu, konuya gönül verdiğini çok yakından biliyorum. Bu ilgisini halen devam ettiriyor.

1990'lı yıllarda uygun yer aramak amacıyla Manisa-Salihli'deki "Allah'tan Karlık" dağına Manisa Valisi ile birlikte gittiğimizi, altyapısı olmadığı ve uzaklığından Bozdağ'a yöneldiğimizi, bazen kara yoluyla ve bir defasında, kış aylarında, helikopterle dağa giderek  kar örtüsü gözlemlerinde bulunduğumuzu hatırlıyorum. Hatta bir seyahetimize İzmir'e birçok hizmeti geçen Ticaret Odası Yönetim Kurulu Başkanı Ekrem Demirtaş'ın da katıldığını, bizi teşvik ettiğini belirtmeliyim. 

 Tesisin mekanik tesisleri, alt yapısı 1997' de bitti ve ben İzmir Valiliği görevinden ayrıldım.

 Birkaç yıl havalar kurak ve ılık geçti, tesis rantabl işletilemedi.

Ne kadar çok eleştiri aldık. Yeterli araştırma yapılmadan yatırıma girişildiği, sarf edilen paranın başka alanlara  harcanmasının daha doğru olacağı sözlerine muhattab olduk.

Son iki haber yaptığımız işin doğru olduğunu artık vicdanen rahat olmamız gerektiğini gösterdi. Birincisi; İzmir'deki yerel gazetelerde: " Bozdağ'a kayakçı akını, haberlerinin sıkça yer almasıydı. İkincisi ise; 1997 yılında yapılan tesislere 15 yıl sonra çocuklarımın 2 geceliğine giderek bana gördüklerini anlatmalarıydı.

Söylediklerine göre Bozdağ' da yaklaşık 1000 kişilik kayakçı grubu vardı, kayak yapıyorlardı. Özel İdare Oteli tamamen dolu idi. Tesise yabancılar, Manisa'dan, İstanbul'dan, İzmit'ten gelenler bulunuyordu.

Eksik olan, yine Öner Gövsa'nın sıkça üzerinde durduğu, yeni kayak pistleri idi.

Dileğim, İzmir Özel İdaresi'nin eksikleri gidererek yörenin "Kış Turizmi" gereksinimi tam anlamıyla karşılamasıdır.